Op oudere leeftijd zijn er twee verschillende vormen van scoliose:
1- De patient heeft al vanaf de jeugd een (idiopatische) scoliose, dit noemen we een Adult Scoliose
2- De patient was symmetrisch en is nu, meestal zonder enige oorzaak, asymmetrisch geworden, dit noemen we een “de novo” scoliose. Dit is momenteel een sterk groeiende patientengroep.
In beide gevallen kunnen er rugklachten ontstaan, en wordt via een röntgenfoto de scoliose (her-)ontdekt. Voor de De Novo scoliose geldt dat deze zich meestal in de lumbale wervelkolom bevindt, en forse pijnklachten kan geven. De Adult scoliose geeft op de röntgenfoto vaak een heftige verkromming te zien, maar de klachten zijn over het algemeen milder; de patienten klagen wel over pijn, maar vaak ook over vermoeidheid.
In beide gevallen zal de orthopeed echter aangeven dat er weinig behandelmogelijkheden zijn. Uiteraard is behandeling bij de pijnpoli mogelijk, maar operatief ingrijpen wordt sterk afgeraden ( alleen bij zeer hevige zenuwbeknellingen), en hierdoor staat de arts eigenlijk met lege handen.
Oefentherapie volgens de methode Schroth is bij deze patientengroep absoluut aan te raden.
Weliswaar zijn de oefeningen anders van opbouw en doel dan bij de adolescenten groep, maar er is over het algemeen bij alle patienten nog kwaliteit van leven te winnen.
Behandeldoelen
Bij deze patienten richt de behandeling zich met name op opstrekken en verlengen van de wervelkolom. Deze is door de veroudering van de tussenwervelschijven namelijk korter geworden, en daardoor is de stabiliteit verminderd. Zie het als een tent die mooi gespannen staat, maar in elkaar zakt als de stokken korter worden gemaakt.
Verder wordt er veel aandacht besteed aan het zijdelings aanzicht van de wervelkolom.
Het linkse zijaanzicht is dat van een “gezonde” wervelkolom: er is een bolling boven in de rug, en een holling onder in de rug die elkaar in evenwicht houden. Dit geeft de rug veerkracht en stabiliteit. Bij het tweede plaatje is een verouderende wervelkolom afgebeeld. Hier zie je dat de holling onderin de rug is verminderd, waardoor de balans van de rug is verstoord.
Bij het derde plaatje is te zien wat de gevolgen zijn: de patient gaat voorover lopen. Dit is hoe de meeste oudere patienten hun houding aanpassen.
“Het is wetenschappelijk bewezen dat er een grote samenhang is tussen de mate van afvlakking van de onderrug en de hoeveelheid pijn die iemand ervaart”
Het is dus uitermate belangrijk om tijdens de behandeling van de Schroth-therapeut door het werken aan deze zogenaamde lumbale lordose de balans te verbeteren en zo de pijn te verminderen.
Degeneratie in de wervelkolom
In een verouderende wervelkolom zal altijd vervorming optreden; doordat de tussenwervelschijven dunner worden komen de wervels dichter op elkaar te staan, en dit geeft een aantal specifieke reacties:
- 1 Er ontstaan vergroeiingen aan de randen van de wervels, exostosen.
- 2 Wanneer deze aan de achterkant van de wervel ontstaan kan dit het wervelkanaal, waar de zenuwen doorheen lopen, versmallen of tegen een uittredende zenuw drukken en veel pijn veroorzaken
- 3 De tussenwervelschijven veranderen van vorm; in plaats van een schijf wordt het meer een wigvorm
- 4 De gewrichtjes tussen de wervels worden sterk tegen elkaar aan gedrukt, hierdoor ontstaat artrose (slijtage) en stijfheid